Bodrum 2007

Bodrum Kalesi’ni (Sualtı Arkeoloji Müzesi de içinde) gezerken arkadaşım yerde duran bu fotoğrafı gösterdi.  Biri düşürmüş mü yoksa yere mi atmış merak ettim. Eski gibiydi, muhtemelen Bodrum’da çekilmiş. Hiç tanımadığınız insanların özel fotoğraflarına bakmak tuhaf bir şey. / A photo I found on the ground while walking through Bodrum Castle.

Bu da kalenin içinden. 

 Kalenin içinde bir de tavuskuşu vardı. Alttaki çocuğun babası kalede süs tabaklarından satıyordu. Çocuk da orada dura dura sanırım tavuskuşunun huylarını çözmüş. Hayvan üzüm seviyormuş.

Üzüme geliyormuş.  

Güzel hediyelik şeyler. / Nice souvenirs.  

Kötü hediyelik şeyler. / Tacky souvenirs.  

Insanely lit and decorated cafe restaurant type of thing. The obligatory international flags in the background.

 Bodrum’da bayağı çok ev var.

Ve bir o kadar da inşaat.  

Sanki baskıda başkasının Tunus gezisinin filminden benim filmime karışmış bir kare gibi gözükse de “Camel Beach” denen yerin arkasında çekildi. Orada ezelden beridir develer mi var yoksa turist çekmek için yapılmış bir atraksiyon mu bilmiyorum ama bu develerin hali pek iyi değildi.  

Bodrum 2006

Geçen yaz Bodrum’da çektiğim fotoğraflardan bazıları. Bodrum 2007′den güzel bir şeyler çıkarsa onları da bir sonraki post’ta koyacağım. İki görüntü üstüste binmiş gibi gözükenler double exposure ya da negatif sandviçleri değil, yansımalar. / Last summer in Bodrum. No double exposures or negative sandwiches, just reflections (some of them).

Lomonumental

Actionsampler’ımla en çok bina/anıt/heykel gibi hiçbir aksiyonun olmadığı şeyleri çektiğimi farkettim. Birkaç örnek:  

İstanbul 2007  (Yeni Cami)

Sirkeci garı

İngiltere konsolosluğunun… orası

Paris 2006

Berlin 2006

Bu kilise neredeydi? Hatırlamıyorum.

Leipzig?

Köln’deki katedral. Dom!

 Yamuk yumuk.

Manics

Bu ayın sonunda Manic Street Preachers’ı İstanbul’da izleyeceğimi düşündükçe çok heyecanlanıyorum. Bu yılki konserlerinden şarkı listelerine baktım. Mükemmel. Aylardır hiçbir konsere de gitmedim. İnsanın gerçekten, gerçekten sevdiği bir grubu canlı dinleyecek olması cüce hayatlarımızın ender mutluluklarından. Senede bir gün.

Manics bana hep -ablam sevdirdiğinden beri- çok harbi gelmiştir. Söyleyecek anlamlı bir şeyleri var yıllardır. Bu çağda saçmalamak, cila çekmek, anlamsızlığı anlaşılmazlıkla gizlemeye çalışmak bu kadar kolayken, yaptıklarını takdir ediyorum.