Londra

Temmuz 2008 / July 2008

London.

Photos taken from a steamy cab window on a very rainy day. This is mid-July, mind you.

We didn’t actually tour the whole city in a cab, you know. But we got so soaked earlier that day that we had to take it. And it was a well-spent 7 quid. (Yeah. “Quid”. : ) )

So yeah, there was a lot of rain. Also, lots of CCTV cameras.

The following are my “I went to the Tate Modern” shots.

There was a photo exhibition in Tate called Street & Studio. Great stuff mostly. But what stuck with me most were these street shots taken by Walker Evans that I hadn’t seen before. The series is called “Labour Anonymous”, where he took low angle photos of pedestrians in Detroit, walking and going to work. Me praising Walker Evans must sound quite stupid (as if he needs it) but I love love love the guy ever since I saw his New York subway photos – which he took in the 1930’s for god’s sake (and they’re YET to be topped by any other subway photos that I saw so far). Anyway, I loved this series so much I copied it. Here is my humble take. (From the inside of a pub in Camden.)

And look who we ran into in the pub. Riaz! You all know him from http://riazm.tumblr.com and http://spaghettijunctionstyle.tumblr.com/ . Well, you should.

I had to take a photo of him with the Bessa, a camera which he practically made me buy.  (And I  don’t regret it one bit.) Of course I asked him to shoot me with it as well. (Cosmo tip: If you have a good photographer on the table, ask him to take a photo of you. It may be vain but don’t think of it like that. You’re essentially doing it for the grandchildren. Evladiyelik.)

Naturally, we couldn’t leave it at just the classy Bessa photos. We needed the tourist shots as well. Taken by… El Rey.

Notwithtanding the above, El Rey is actually a great photographer. Exhibit A:

Exhibit B:

Just how many photos of self can you squeeze in a blog entry about London. How far can you take the grandchildren excuse. It’s truly the Libra curse. Let’s redeem ourselves with one last street shot. Camden again.

Right then. Cheers.

Şahane Pazar

Haziran, 2008 / June, 2008

Nursel ve Kaan.

Hooop, araya kitchen sink dramamızı alalım.

Çeşitli Mete çalışmalarım.

Soldan Mete.

Sağdan Mete.

Mete aşağı.

Mete yukarı. (Yanda Deniz.)

Nursel, Cem, Mete eskicide plak karıştırırken.

Bu fotoğraflardan yaklaşık bir ay sonra bu üç kişi Moda Sineması pasajında bir plak dükkanı açtılar. Gitmedim ama çogüzel bir yer diye duydum.

Şaka şaka. Gittim. Siz de gidin. (Blogu takip eden 20 kişi var, 12’si Türkçe bilmiyor ya da Türkiye dışı, 4′ü bana içten içe kıl, kalan 4 kişinin 2’sinin pikabı olsa, bu da bir şey.)

Pasajın önünde mini editoryal. Nursel sokaktan geçenlere andımızı okuyor. Ama içinden. (Bi de kitaptan.)

Bitince yoldan bi amca çevirip onu çekti. İşte o fotoğraflar!

Polonya

Varşova ve Krakov, Mayıs 2008 / Warsaw and Krakow, May 2008

Sondan başa doğru ilerliyorum. Önce Krakov fotoğrafları. / In reverse chronology, first the Krakow photos:

Yahudi mahallesi Kazimierz’de bir kafe.

Almanlar da aşık olur! Aslında kızın Alman olup olmadığını bilmiyorum. Aslında aşık olup olmadıklarını da bilmiyorum. Siyah beyaz ya, illa bir romans okuması olacak alttan alttan.  Ama çocuk Almanca konuşuyordu.

Burayı seyahat blogu zanneden varsa, yazıların salaklığına inanamıyordur herhalde. “Çocuk Almanca konuşuyordu”. Haa, peki. Ama ben bu blogu ilk açtığımda da tam tersi bir hissiyat içindeydim. Boş konuşmayayım, yazdıklarıma sonradan pişman olmayayım diye fena kafaya takmıştım.  Ben salak değilim çırpınışları. Çırpıntı. The Çırpıntırs.

Neyse Krakov’a geri dönelim. First Communion diye bir katolik seremonisi var. Türkçesini bilmiyorum. Ne olduğunu da tam bilmiyorum. Bildiğim, küçük çocuklar damat gelin kıyafetleriyle kilisede sıraya giriyor; rahip, İsa’nın etini temsil eden bir ekmek parçası (sanırım) koyuyor ağızlarına.

Krakov’da pazar yeri.

Krakov hakikaten çok güzel bir şehir. Şansımıza hava da harikaydı, azıcık yağmur yağdı. Şehri bisikletle dolaştık.

Varşova’dan Krakov’a giderken trende.

Varşova tren istasyonunda. Warszawa Centralna.

Ben aşağıdaki fotoğrafı çekerken bu çiftin tüm tren yolculuğunda karşımızda oturacağını bilmiyordum. Kadın hamileydi. Çok çok tatlı bir gülümsemesi vardı. Şimdi Polonyalılar hakkında ne desem yüzeysel olacak biliyorum ama bizim karşılaştıklarımız hep çok sıcak ve yardımseverdi.

Speaking of amazingly kind people we met in Poland… meet Carlos. Our man in Warsaw, walking guidebook slash political commentator. Carlos is the sort of guy that will not refrain from slipping a mean (albeit hilarious) comment about your awful hairclip but is awesome enough to insist on picking you up from your hostel “cause it’s dark and you don’t know the neighborhood and I don’t want anything to happen to you guys”. (AND he’s half-Mexican!)  And we’re all about tough love, anyway.

And the equally fantastic, sculpture-face Ola.

Awww. : )

And of course Palac Kultury, which I’m posting here only because Carlos sourly dismissed it as Stalin’s penis. I thought it looked cool.